Taplaro-Wizna Róży W.

Nie byłaś Różą Żeromskiego,

Nie urodziłaś się w III Rzeszy.

Nie byłaś Różą Iwaszkiewicza,

W dalekim kraju Jugendamtów.

W kraju nieludzkim III Rzeczy,

Dosięgła cię urzędnicza strzała,

Ponieśli cię obcy ludzie,

Czynownicy, którzy żyją w brudzie.

Świnie piją młodą krew,

Bura suka chce się nieść,

Wina, piwa, dajcie jeść !

Polska jest piękna,

W niej bieda i gniew. 

Mamy państwo, które żerowało

Mamy białoczerwony chlew.

Dziewczyna idzie - obraz z kamery,

Gdzie jest Monika S. ?

Nie byłaś Różą Eweliny B.

Wyskakują mężczyźni - obraz z kamery,

Wciągnięta do furgonetki - obraz z kamery,

Wtedy im się nie chciało,

Kiedy sprzedali Ewelinę B.,

Albo szukali Moniki S.

Szli krzycząc: "Mało! Mało"

A dziecko, które na drodze

Stało, błękitu nieba, nie widziało.

Ten kraj jest dla głodnych dzieci Ojczyzną.

Golgotą Eweliny B., Moniki. S i Róży W.

Ten kraj jest Taplaro-Wizną.

Z rozkazu sędziny poszczuta psem,

Zostałaś prawa przed - miotem.

Nu ty polaczka mała,

My łutsze znajem szo tjebe nużna.

Piękne mieliśmy Glorie, szabli w dłoniach tysiące.

Polska, Polsce, dla Polski słowa palące.

Podeptane  Róże, na stos, na stos

Rzucone, zgwałcone, umierające.

Czymże jest ich los, los ?